Categorie archief: Uncategorized

Isoleren heeft effect!

Vandaag vroeg ik aan onze gasleverancier EBEM (zuivere regie gemeente Merksplas: zie http://www.ebem.be) onze historiek op van ons gasverbruik. Ik was benieuwd of er al een effect van onze isolatie-inspanningen te zien zou zijn. Deze grafiek spreekt voor zich:


Na 10 jaar oud en versleten…

Eind vorige week ging er een elektronisch onderdeel stuk van de automatische sturing van onze kleine waterkrachtcentrale in Rotselaar, nl. de HMI, afkorting van Human Machine Interface, een soort scherm met toetsenbord waarmee de bediener kan communiceren met de PLC, die de werking van de centrale stuurt. Enkele maanden geleden sneuvelde ook de vermogenmeter. Vervangen dus.

Wat blijkt nu? Tien jaar is in de elektronicawereld blijkbaar een eeuwigheid. Beide onderdelen zijn niet meer te krijgen en gelukkig had de man die deze apparaten 10 jaar geleden programmeerde zijn oude PC nog en kon hij ons depanneren met de voorlopig ongebruikte onderdelen van onze centrale in Hoegaarden. Hij was ondertussen al 3 keer van firma veranderd…

Na 10 jaar is zo’n installatie dus al aan een grondige ‘update’ toe.

Minister-president opent vrijdag vernieuwd gemeentehuis en Mena

ministerpresidentrotselaar

Versteylen andermaal…

In De Standaard kreeg Luc Versteylen begin deze week naar aanleiding van zijn tachtigste verjaardag andermaal een forum om Groen! te kapittelen. Was Agalev zijn président-fondateur blijven volgen dan was het Vlaams Blok nooit groot geworden, wist hij ook nog bescheiden mee te geven.

Misschien moet ik dan toch maar eens neerschrijven wat ik vind van deze persoon.

Eind jaren 70 werd ik Groene Fietser, na een inspirerende spreekbeurt van Luc Versteylen in het college van Halle waar ik middelbare school liep.  In Beersel vormden we een groep met een tiental jonge mensen. We noemden onze prille fusiegemeente ‘Veel-te-groot Beersel’, we hadden een tijdschrift ‘Overleven in Kesterbeek’ (zo wilden we dat de fusiegemeente eigenlijk ging heten), we hielden milk-ups, knotten wilgen, reden met de fiets rond, …kortom we deden alles wat een groene fietser doen moest. Dachten we.

Want als goede Brabanders dronken we bij onze bijeenkomsten al eens een geuze of een kriek. Dat vond pater Versteylen niet zo leuk en hoewel hij overal verkondigde dat het niet uitmaakte met hoevelen je beweging maakte, vond hij toch dat de landelijke bijeenkomst die we voor de groene fietsers organiseerden in Beersel te weinig volk trok. Ik werd toch lid van de landelijke raad van Anders Gaan Leven.

Een tijdje later veroverde AndersGAanLEVen 2 kamerzetels en een senaatszetel. Agalev kreeg 2 uur zendtijd voor Derden op de BRT. Ik werd lid van het eerste Uitvoerend Komitee van Agalev. Luc Versteylen eiste in naam van de Groene Fietsers de helft van de zendtijd op. Ik was verbaasd dat ik daar niets over gehoord had, maar hield op de vergadering mijn mond. Achteraf beging ik een grote vergissing: ik TELEFONEERDE naar de andere Groene Fietsersgroepen en vroeg of zij daar iets van wisten: niemand wist er van. Even later werd ik beschuldigd van het zwaarste vergrijp binnen de groene herlevingsbeweging: TELEFONITIS.

Er werd een spoedberaad georganiseerd om die rotte plek uit de beweging te snijden: de geuzen en krieken van Beersel. Wij werden niet uitgenodigd en wisten van niets tot we er- telefonisch- van hoorden. Ik er naartoe: naar Antwerpen.

Toen ik binnenkwam viel het gesprek, of beter de monoloog van Versteylen stil. Naast hem was een plaats vrij, en ik ging er zitten.

Het hele gesprek draaide er op uit dat Versteylen vond dat mensen te gemakkelijk lid konden worden van Anders Gaan Leven. Hij wilde het systeem van bij de paters invoeren of nog iets ingewikkelder: je moest voorgedragen worden door 3 leden, dan novice worden en pas dan na een paar jaar kon je volwaardig lid worden. Iemand wierp op dat dit toch in de plaatselijke groepen (of doeningen) zoals we dat toen noemden, eerst moest besproken kunnen worden. Dat vond de gespreksvoorzitter Marjet Van Puymbroeck ook, maar ze vroeg aan Versteylen: ‘Of had je het liever vandaag al beslist, Luc?’ Dat vond hij inderdaad. En … het was beslist. Zonder stemming, zonder peiling, zonder … democratie. Voor vele aanwezigen was dit de druppel die de emmer deed overlopen. Zij vonden mekaar en lieten Versteylen voor wat hij was: de katalysator die op het juiste moment zijn rol heeft vervuld in het tot stand komen van een groene partij in Vlaanderen.

Daar gingen onze wegen uit mekaar. Daar gingen de beweging en de partij uit mekaar. Want voor een goeroe is geen plaats in een democratische partij.

 

Fotografen, hun medium en hun kracht

Ga eens kijken op deze fotoblog en beperk je alsjeblief niet tot nu… deze fotograaf heeft nog veel langer veel meer te bieden.

http://www.verhoogen.be/fotoblog/

Journalisten kunnen veel schrijven. Fotografen dragen kracht bij. Veel kracht, sommige foto’s hebben de geschiedenis mee bepaald.
Jos Verhoogen nam de foto die op Dirks affiche (bescheiden oplage) en zijn kaartje staat (iets meer: 500 stuks?). We kennen Jos al lang als een goede, gedreven persfotograaf.
Misschien toch iets uit de stroom van de tijd: Jos fotografeert nu ook zwangere koppels. Mensen met een heel persoonlijke toekomst. Die zijn altijd tevreden, zegt hij. Hoe kan het ook anders: een kindje op komst (en een goede fotograaf).
Ook dat is toekomst.

Eigen dieren eerst!

Isoleren

Voor de bijkomende isolering van ons dak hebben we in overleg met de aannemer geopteerd voor rotswol, 8cm flensdeken. Zo komen we in totaal aan 18 cm dakisolatie. Bij het openen van de eerste rol vond ik dat het precies geen 8 cm was. Dat stond nochtans op de verpakking. Eerst dachten we dat het wat moest rusten omdat het stevig opgerold was, maar de volgende morgen konden we met de beste wil van de wereld maar 5 cm meten. Leverancier gebeld, doorverwezen naar de fabrikant. Volgende morgen stond er een vertegenwoordiger en die moest toegeven dat het wellicht om een productiefout ging. Volgende week dinsdag leveren ze isolatie van 8 cm dik.

Uitkijken dus als je isoleert!

verkiezingsaffiches VB

De affiches van het VB lenen zich tot allerlei varianten. Hier een eerste. Verzin je er ook?

affiche VB

Stuur ze me op. De beste inzending krijgt een knuffel van gorilla Bokito.

Rolling Stones op de bon?

Vandaag in je krant: Herman Schuermans die beweert dat de Stones te veel naar België komen. Dat er daarom nog maar 20.000 van de 60.000 tickets verkocht zijn. Maar dat de Stones zelf hun concerten organiseren en dat Werchter eigenlijk maar een repetitie is om het nieuwe podium (van de Werchter spin-off Stageco) uit te proberen.

M.a.w. Schuermans scheurt zijn broek niet als er te weinig volk komt. Hij wordt toch betaald.

Wel spijtig voor ons allemaal dat daarom het Provinciaal Ruimtelijk UitvoeringsPlan dat nog maar pas van kracht is, al meteen met de voeten moet getreden worden. Daarin staat dat er pas optredens na 15 juni kunnen. De Stones komen op 5 juni…

Wie gooit de Stones op de bon?

Ik vrees dat als Mick Jagger of Schuermans ‘Aporte!’ roept dat burgemeester Dirk Claes en député Julien De Keyser kwispelend komen aangelopen.

Op de foto

dirkvsj-ingridpweb.jpg

Deze foto heeft Jef Geybels genomen. Jef is een vliegende kracht. Hij werkt met jongeren die het vaak moeilijk hebben met zichzelf en met hun omgeving. Hij is ook actief in onze lokale groep, Groen!Sociaal en was een erg actief OCMW-raadslid. Hoe dan ook: hij heeft nog tijd gevonden om foto’s te maken voor de campagne (fotografie is dan ook zijn hobby). Ingrid Pauwels (17e plaats op de Senaatslijst) staat er bij. Ingrid ken ik al lang. Vanuit de milieubeweging en via diverse andere contacten. Je ziet haar op dit beeld echt zoals ze is: ontspannen, aandachtig voor anderen (deze keer de fotograaf) en vooral ook: groot!!!

Ingrid werkt bij Ecolife. Ga eens kijken op www.ecolife.be .