Maandelijks archief: mei 2009

20 sec op regionale TV ROBTV

Vanmorgen om 9 uur stond ik paraat aan de Schouwburg in Leuven. Niet om een aria te zingen of een balletpasje te plegen, maar om in 20 seconden mijn boodschap te bundelen voor ROB tv, de regionale zender.

Dit is wat is zei en binnenkort op ROB komt:

Hallo,

ik ben Dirk Vansintjan, bedrijfsleider bij de groenestroomcoöperatie Ecopower en nu ook kandidaat voor Groen! in Europa. Ik sta op de 5e plaats bij de opvolgers.

‘Samen investeren in hernieuwbare energie, in de groene economie, daar staan wij voor.’

Stem Groen!

Ik weet niet of het enige waarde heeft, maar ik was de allereerste van wel 100 kandidaten van alle partijen, die voor de camera kwam.

Daarna moest ik dringend naar Aarschot, naar onze werf waar we een beschermde watermolen restaureren die vanaf juli groene stroom zal kunnen produceren.

Van het woord naar de praktijk van de groene economie.

Advertenties

Brulkikker (2)

De brulkikker van Aarschot

De brulkikker van Aarschot

Neen, ik ga het niet hebben over JMDD, maar voor een tweede keer in mijn blogleven over echte brulkikkers. Zo van die ferme exoten die je uit je slaap kunnen houden met hun forse baritons. Ik kreeg er eentje voor mijn lens tijdens mijn laatste werfbezoek aan de Molen van Schoonhoven (die we momenteel met Ecopower restaureren). Je ziet meteen aan de billen waarom ze ooit geïmporteerd zijn. Spijtig genoeg koloniseren ze nu heel Vlaanderen en verdringen onze mini-bruine en groene kikkers… Is er nu toch enige gelijkenis met de politiek?

Heropstart na wateroverlast Overijse

Vrijdag heb ik met onze medewerkers Fons en Jan de kleine waterkrachtcentrale van de Molen van Overijse opnieuw opgestart na de wateroverlast van de nacht voordien.

Erik nam enkele foto’s van onze werkzaamheden en we werden ook verwend zoals je kan zien…

nog altijd zeer veel water

nog altijd zeer veel water

geen waterwiel te zien

geen waterwiel te zien

weer in productie

weer in productie

vanaf de brug

vanaf de brug

close-up

close-up

een broodje en sparood gekregen

een broodje en sparood gekregen

nog even de productie checken: 12 kW

nog even de productie checken: 12 kW

Wateroverlast in Overijse

Terwijl anderen campagne voeren, eiste de groene economie me volledig op de afgelopen 2 dagen. Donderdag nam ik deel aan een rondrit langs kleine waterkrachtprojecten in Wallonië en Luxemburg op uitnodiging van APERE (de Waalse vereniging ter bevordering van hernieuwbare energie). Ikzelf ben ondervoorzitter van ODE-Vlaanderen (de Organisatie Duurzame Energie Vlaanderen), de Vlaamse tegenhanger van APERE. Aanleiding was het bezoek van een Estse delegatie van ambtenaren die bevoegd zijn rond leefmilieu en waterlopen. De molenaar van le Moulin de Hollange vertelde gepassioneerd over zijn watermolen en het leven van de watermolenaar, oa. dat die eigenlijk nooit ver van zijn molen kan/mag zijn omwille van de weerelementen… Dat had hij niet mogen zeggen. Zodra we zijn erf verlieten (met een heerlijk speltbrood op onze schoot) gingen de hemelsluizen open. Al het water dat we de afgelopen lente misten, viel in één keer uit de lucht. Op mijn terugweg naar Rotselaar hoorde ik dat vooral het Brusselse zwaar getroffen was door een hevig onweer. Ik reed dan ook door naar Overijse om de toestand aan de kleine waterkrachtcentrale van Ecopower daar op te nemen. Rond half tien draaide ons waterwiel daar op volle kracht: 12 kW met veel water, maar dat bleef nog netjes binnen de oevers van de IJse. Ik dacht dat het ergste voorbij was, maar dat bleek een misrekening te zijn. Het feit dat ik langs de oude weg naar Leuven niet door kon omwille van modderstromen was eigenlijk al een veeg teken…

Goed twee uur later belde de eigenaar van de watermolen me op en zei me dat de toestand catastrofaal was. Ik reed via de autosnelwegen naar Overijse en liet de auto aan de rand van het dorp achter, want dat was helemaal afgezet en de stationsomgeving was helemaal ondergelopen. Lieslaarzen aan, naar de molen gewaad en wat ik daar zag overtrof mijn slechtse nachtmerrie: de straat naast de molen was herschapen tot een 20 meter brede rivier 40 cm diep!

Het water stortte zich net na het waterwiel deels in de IJse, gedeeltelijk liep het over de brug het dorp in, een deel draaide en liep de sportwinkel van de moleneigenaar in. Daar waren Erik en zijn buren met man en macht bezig met zandzakjes, borstels, … en poogden de watervloed uit de winkel te houden. Achteraan was een tweede ploeg met hetzelfde bezig bij het magazijn. Ik kon nog wat helpen en wat later de schade aan de waterkrachtcentrale gaan inschatten. Dat viel niet mee want de installatie bleek niet te bereiken. Foto’s heb ik zelf toen niet genomen. Er was wel een fotograaf van HLN. Tot goed 3 uur ’s nachts zijn we daar samen met de burgemeester, gemeentearbeiders, brandweer en civiele bescherming bezig geweest. In Rotselaar terug aangekomen heb ik de waterkrachtcentrale daar preventief stilgelegd: de toestroom van takken en allerlei huisvuil maakte stroom produceren al quasi onmogelijk. Om halfacht wakker gebeld door de eigenaar van de Molen van Schoonhoven in Aarschot maar gelukkig ging het daar over de planning van de werken en niet over wateroverlast.

En dan terug naar Overijse…met mijn fototoestel om de schade op te nemen aan de molen en omgeving.

schade aan omgeving watermolen

schade aan omgeving watermolen

overijse 2

dolomiet is weggespoeld

overijse 3

weggespoeld naar de IJse

overijse 4

zitbank verzakt

overijse5

oude afsluiting gehavend

Overijse6

vanuit een andere hoek

overijse7

kasseien uitgespoeld

overijse8

kasseien uitgespoeld

overijse9

zandzakjes hielden het water uiteindelijk tegen

overijse10

nog veel water

overijse11

slechts 10 cm water in de sturingskast... oef

overijse12

10 cm hoger en we hadden problemen!

schoonhovenfotoswerf240409 013

het waterwiel weer opgestart: 12 kW

20 jaar verloren, tienduizenden jobs kwijt

De groene economie zorgt voor toekomstgerichte jobs. Daar lijkt nu stilaan iedereen van overtuigd. Groen! benadrukt dat nog eens voluit in de ‘Green New Deal’ waar zij samen met de zusterpartijen in de European Green Party voor gaan bij de komende verkiezingen.

Ik timmer al sinds 1985 een beetje mee aan die groene economie, onder andere als mede-oprichter en bestuurder van de groene stroomcoöperatie Ecopower. De  politici in België die vandaag de mond vol hebben van de groene economie hebben het – op zijn zachtst gezegd- de sector van de groene energie niet altijd makkelijk gemaakt. Ze kunnen misschien wel vertrouwen op een kort geheugen van de kiezer, maar de waarheid heeft ook zijn rechten. En na bijna 25 jaar knokken voor een beter investeringsklimaat voor de hernieuwbare energie mag ik toch wel even evalueren?

De enige partij die altijd consequent en onvoorwaardelijk onze sector heeft gesteund is de groene partij.

De andere partijen hebben eigenlijk 20 jaar nodig gehad om in te zien dat ze toen beter de voorstellen van Groen! hadden goedgekeurd. Want dat ze dit toen niet deden had en heeft nog altijd nefaste gevolgen voor onze economie en tewerkstelling. Dat geven ze nu nog steeds niet toe.

Ik moet denken aan het bezoek van de volledige personeelsploeg van Ecopower aan de fabrieksterreinen van onze windturbinefabrikant Enercon enkele jaren terug. Zo indrukwekkend dat toen onze zustercoöperatie Beauvent (West-Vlaanderen) even later ook ging, we een aantal journalisten meevroegen. De eigenaar van Enercon begon 25 jaar geleden in zijn schuurtje te sleutelen aan zijn eerste windturbine: nu werken er meer dan … 7000 mensen rechtstreeks voor hem en een veelvoud daarvan voor toeleveranciers, oa. bij Pauwels Trafo hier bij ons in Vlaanderen.

productiehall enercon

productiehall Enercon, Aurich, Duitsland

25 jaar geleden stond er in Vlaanderen op dat zelfde moment al een heuse fabriek met de beste windturbines van de hele wereld: HMZ in Sint Truiden, niet alleen de beste, maar ook de meest vooruitstrevende. De VUB stond vooraan in het onderzoek op wereldvlak (zie link onderaan dit artikel).

MAAR de politici van toen hadden geen toekomstvisie. Ze creëerden geen thuismarkt voor die windturbines. Buiten het windpark in Zeebrugge was er geen kader om windturbines te plaatsen in België, in Vlaanderen. Als Volkswagen geen enkele auto verkoopt in Duitsland, verkopen ze er ook geen enkele in Frankrijk. De jonge  minister van Begroting en Wetenschappelijk onderzoek, Guy Verhofstadt verschoof zelfs onderzoeksgeld van hernieuwbare energie naar kernenergie. Zijn handje in de grote pol van Electrabel.

België had alle kaarten in handen, maar miste de boot internationaal door een gebrek aan visie. HMZ hevelde zijn windturbine-afdeling over naar Windmaster (NL), later werd het als Turbowinds opnieuw Belgisch, maar het momentum was voorbij, voorgoed… Turbowinds is nu op sterven na dood. Doodjammer…

In Denemarken is de windturbinebouw de op één na grootste industriële sector die tienduizenden jobs vertegenwoordigt. In Duitsland nog veel meer.

Wij hadden alle troeven in handen om de ten dode opgeschreven autoassemblage te vervangen door toekomstgerichte productie van windturbines en toebehoren, maar VLD’ers, CD&V’ers en SP.a-ers gaven dit bij gebrek aan toekomstvisie uit handen. Domweg.

Ook vandaag missen onze universiteiten aansluiting bij het onderzoek naar hernieuwbare energie over heel de wereld. Mijn eigen universiteit, de KULeuven levert nog steeds ingenieurs en architecten af die blindelings kernenergie als DE oplossing zien voor ons energieprobleem. Als je naar de gebouwen van de KULeuven kijkt zie je overal enkel glas, koudebruggen, … zelfs bij nieuwbouw.

Het verschil tussen ecologisten en andere politieke overtuigingen is dat Groen!en niet alleen werken voor zichzelf en de huidige generatie, maar voor alles en iedereen op deze aarde, nu en in de toekomst: intergenerationeel en bij uitstek met visie!

Een fundamenteel verschil.

Neem 20 jaar voorsprong, stem Groen!

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=QB288TGK

Nieuwbouw Vaartkom Leuven

Tenzij ik aan een nieuwe bril toe ben, is de isolatie die men plaatst bij de nieuwbouw aan de Vaartkom ondermaats. Zonder gestopt en gemeten te hebben schat ik dat men een spouwisolatie van 5 cm toepast. Wellicht voldoen de nieuwe gebouwen hiermee aan de geldende isolatienormen, maar ja die staan dan ook op het niveau van die van Denemarken… 25 jaar geleden.

Ik werkte midden jaren 80 (al meer dan 20 jaar geleden) mee aan de renovatie van de Dijlemolens. Daar werd voor het eerst in Vlaanderen buitenisolatie toegepast. Wij brachten toen 10 cm aan: baanbrekend toen, en blijkbaar nu nog altijd.

Vlaanderen stookt zich nog altijd arm…

EUropean Renewable Energy COOPeratives

Gisteren vergaderden op uitnodiging van de Groene fractie voor het eerst de Europese hernieuwbare energie coöperaties in Brussel in het Europese Parlement. Ecopower organiseerde dit evenement samen met de koepel CoopsEurope (www.coopseurope.coop). Triodos Bank en Crédit Cooperatif maakten dat het evenement betaalbaar bleef voor de aanwezigen. Er waren vertegenwoordigers uit Frankrijk, Spanje, Italië, Oostenrijk, Duitsland, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en België, zowel uit Vlaanderen (Ecopower en Beauvent) als Wallonië (Vents d’Houyet/Emissions Zéro).

De hernieuwbare energie coöperaties ontstonden her en der in de EU in de jaren 90, meestal los van de ‘oude’ cooperatieve bewegingen. Ze waren de pioniers van de windenergie en werden de laatste jaren wat overspoeld door de ‘gewone’ ‘kapitalistische’ ondernemingen die, nu er geld te verdienen valt, ook de hernieuwbare energie ontdekt hebben.

Door te gaan samenwerken, onderling, maar ook met de gestructureerde historische coöperatieve beweging, willen we de burgers van Europa een echt alternatief aanbieden: een coöperatieve energievoorziening gebaseerd op onze eigen hernieuwbare energiebronnen.

Deze bijeenkomst was een succes, maar slechts een eerste stap in het vormen van een samenwerking tussen energiecoöperaties en het verbreiden van het coöperatieve model op dit vlak, ook in Oost-Europa en andere landen waar door (staats)monopolies dergelijke initiatieven onmogelijk waren.

We willen nu via een Europees Programma een permanentere samenwerking opzetten om de doelstellingen van Europa: 20-20-20 mee te realiseren.

Bart Staes (volgens de kranten Vlaanderens bestwerkende europarlementariër) bewees bij dit internationale publiek met verve bij het slotgesprek dat hij die lof waard was.