Maandelijks archief: juni 2007

Bedankt kiezer!

6454 mensen gaven mij hun voorkeurstem.

Hartelijk bedankt, het hielp Groen! naar het federale parlement.
Samen met Ecolo vormt Groen! daar nu een stevige fractie van 12.
Ik concentreer me nu weer volop op de uitbouw van hernieuwbare energie in Vlaanderen en wie weet Brussel en Wallonië…

Dirk Vansintjan

Aan de bezoekers van mijn weblog

Beste bezoeker van mijn weblog,
aan de vooravond van de verkiezingen wil ik jullie bedanken voor het bezoeken van mijn weblog.
Jullie waren met meer dan 2600, vandaag alleen al 200. Ik heb er geen flauw benul van of dat veel of weinig is. Maar ik vind het fijn zoveel mensen virtueel ontmoet te hebben.
Persoonlijk contact is natuurlijk nog altijd beter. Misschien zien we mekaar wel tijdens de Molenfeesten in Rotselaar op 18 en 19 augustus?
Ik hoop dat jullie morgen een stem uitbrengen die rekening houdt met de natuur en alle wezens op aarde nu, maar ook na ons: een ecologische stem voor Groen!.

Tot binnenkort,

Dirk Vansintjan
13e plaats Senaatslijst Groen
maar vooral:
bestuurder Ecopower cvba
bestuurder Organisatie Duurzame Energie Vlaanderen vzw

Grappig wat verkiezingen met een kandidaat doen!

Afgelopen week liet ik drie keer een advertentie plaatsen in de Metro. De krant die terechtkomt bij wie het openbaar vervoer gebruikt. Dat nodigt mensen ook uit om eens naar de weblog te komen kijken.
Grappig was dat ze vlak naast de advertentie van mijn dorpsgenoot, senator en professor Hugo Vandenberghe van CD&V werden geplaatst. Twaalf jaar lang heb ik met hem in de gemeenteraad van Rotselaar gezeten. Soms las hij zijn krant, soms waande hij zich in de Senaat, soms in een auditorium voor zijn studenten.
Sinds 2 januari ben ik geen gemeenteraadslid meer (de groene fractie hier ging van 1 man, naar 2 vrouwen) en Hugo Vandenberghe heeft er nu nog een klusje bij. Ook betaald, overigens: hij is nu niet alleen senator en professor, maar ook schepen, ten koste van een vrouwelijke CD&V-ster die tijdens de voorgaande legislatuur verdienstelijk (hoewel voor ons niet helemaal voldoende) werk heeft geleverd.
Grappig: toen Hugo Vandenberghe voor het eerst opkwam voor de gemeenteraad in Rotselaar, schafte hij zich voor de foto op zijn foldertje een paar rubber laarzen aan. Om op de foto te kunnen komen met het knotten van een wilg. Er werd een beetje over gegniffeld in de toenmalige dorpswinkel (waar ze kaas, pyjama’s, breiwol, rijst én rubber laarzen verkochten). Op de foto knotte hij toen voor het eerst (te zien aan het resultaat) en wellicht voor het laatst, een knotwilg.
Herhaalt de geschiedenis zich? Opnieuw is het grappig. Te zien aan zijn advertentie in de Metro (en een folder) heeft hij nu weer kosten moeten doen: voor een fiets en een sportieve outfit. Op de bagagedrager een stapel van wel 1,5 meter wetsboeken, denk ik, want het zien er gewichtige exemplaren uit.
Driewerf grappig (of toch niet) is de campagnewebsite van burgemeester, kamerlid en cafébaas Dirk Claes. Van de meer dan 100 foto’s zijn er wel 90 waar hij in een of ander café in het Hageland mee achter de toog staat. Dat moet je doen, om de cumul van drie jobs te kunnen behouden.
Intussen ben ik vanuit Friesland (kok op schoolreis) toch ook bezig geweest met de afschaffing van de ecologiesteun. Met terugwerkende kracht is dat gebeurd, voor een hoop projecten. Het heeft de sector van de hernieuwbare energie werkelijk doen schrikken. Bovendien heeft de Raad van State of de Minaraad nooit de kans gekregen om daarover advies uit te brengen. Dat dossier mee voorbereiden en input geven voor een persreactie vanuit ODE, organisatie voor duurzame energie, kon ik combineren met mijn engagement om te koken in Friesland (‘dan is het ook voor de vegetariërs lekker, papa’). Tja, dat is een cumul waarin ik me wel vinden kan: daarmee neem ik niemands job, inkomen of taak af….

Terug uit Fryslan

Ik ben pas terug uit Friesland, waar ik 5 dagen samen met 3 andere ouders gekookt heb voor de klas van onze jongste, Hazel. 5 dagen hard gewerkt om op tijd goed eten voor te schotelen. Weinig gedacht aan politiek, veel aan hoeveelheden brood, groenten, …en bezig geweest met een reactie tegen het afschaffen van de ecologiesteun voor sommige bedrijven, met terugwerkende kracht…
Toch niet kunnen nalaten om op de plasstop in Kontich een krant vast te nemen met een zoveelste peiling.
Ik heb nog geen zicht op wat ik morgen zaterdag nog ga doen voor de campagne, maar ik wil morgen toch nog even doen wat ik kan.

Dirk

PS. ik bedank hierbij Relinde voor de berichten die ze plaatste in mijn afwezigheid. Persoonlijk zie ik De Gucht niet zo zitten, maar kom…

Fotografen, hun medium en hun kracht

Ga eens kijken op deze fotoblog en beperk je alsjeblief niet tot nu… deze fotograaf heeft nog veel langer veel meer te bieden.

http://www.verhoogen.be/fotoblog/

Journalisten kunnen veel schrijven. Fotografen dragen kracht bij. Veel kracht, sommige foto’s hebben de geschiedenis mee bepaald.
Jos Verhoogen nam de foto die op Dirks affiche (bescheiden oplage) en zijn kaartje staat (iets meer: 500 stuks?). We kennen Jos al lang als een goede, gedreven persfotograaf.
Misschien toch iets uit de stroom van de tijd: Jos fotografeert nu ook zwangere koppels. Mensen met een heel persoonlijke toekomst. Die zijn altijd tevreden, zegt hij. Hoe kan het ook anders: een kindje op komst (en een goede fotograaf).
Ook dat is toekomst.

Armeense genocide: gemakkelijke pasmunt?

Berichten in de kranten, eerst over Leterme, daarna over Vande Lanotte. Omzichtig schaatsen ze omheen de Armeense genocide in Turkije (1915). Genocide willen ze het niet noemen. En ze vinden daar ook nog een motivatie voor! Een heikel punt. Ik schrijf er hier iets over omdat ik weet dat Dirk het hier heel moeilijk mee zou hebben, met zo’n ontwijkend gedrag in het licht van deze concrete context.
Want die genocide is een feit. Geen weldenkend mens die dit nog ontkennen kan. Het is niet omdat dit verder weg ligt in de tijd dan de holocaust, (hoewel, schrikt Amber hier tegenover mij: 1915, dat is nog maar pàs!) dat het minder erg zou zijn. Het is veel minder ontsloten, veel minder duidelijk, veel minder gekend. Niet minder reëel. De ontkenning merken we ook bij Turkse mensen die we spreken. Het bestaat niet, het is niet waar. Soms komt het ook in een andere context aan het licht. Amber (tja, weer een kind, maar ze maken nu eenmaal deel uit van onze leefwereld) maakte drie jaar geleden een groot jaarwerk over juwelen – theoretisch deel: de Skythen en hun ‘rooftochten’. Waarop wij zeggen: hou er toch maar rekening mee dat de historische bronnen altijd komen van de mensen (ik denk dat het hier Herodotos was) die de overwinnaars waren – die de geschiedenis dus schrijven vanuit hun kleur. Dit gesprek met Amber citeerde Dirk in een contact met Turkse bekenden, om te verklaren hoe het mogelijk zou zijn dat er over die periode in de Turkse geschiedenis niets staat in de geschiedenisboeken die onze gesprekspartners te lezen kregen. Dat lijkt me alvast een betere houding dan zomaar je kop in het zand te stoppen. Zo kan het ook duidelijk worden hoe het komt dat dit deel van de geschiedenis in Turkije zo’n goed verborgen geheim is gebleven… Beter dat dan Leterme en Vande Lanotte
Geef mij dan (wat dit betreft) dan maar liever De Gucht. Die schenkt klare wijn.
En nog een vraag, die Dirk zich ongetwijfeld met mij zou stellen: als de Turkse gevoelens gespaard moeten worden, dan kan dat misschien nog wel in een symbooldossier zoals het Antwerpse hoofddoekendebat – maar toch niet met zoiets wezenlijks als een historisch feit, een historische volkerenmoord?

Dag allemaal

Dag allemaal! (dat zou nog een mooie titel zijn voor een tijdschrift, opperde Liesbet Serneels ooit, de voorzitter van onze lokale Groen!Sociaal groep).
Het is laat, we zitten te wachten op de heruitzending van Panorama. De uitzending van acht uur hebben we gemist omdat we bij vrienden waren. In deze (digitale) tijden – waar iemand iets kan opnemen van de televisie, en waar er ook nog heruitzendingen zijn, is het gemakkelijk om prioriteit te geven aan gezelligheid. Zodadelijk kijken we samen naar de heruitzending: Dirk en ik. Want ja, hier is Relinde aan het woord. Waarom ik hier nu schrijf – en de komende dagen schrijven zal – ook dat heeft te maken met keuzes. Dirk gaat mee op schoolreis met onze jongste dochter Hazel, om te koken. Zo fijn vinden ze dat meestal niet, een thuis-pottenkijker mee aan boord. Maar Hazel had een stevig argument: ook voor niet-vleeseters moet het lekker zijn. Die afspraak lag al lang voor de verkiezingen vast. En – hoewel er even twijfel was- wil Dirk zich aan de afspraak houden.

Tot gauw, Relinde

Hakenkruisen en graffiti

Vanmorgen merkte ik dat er een verkiezingsbord van Groen! aan de Molen (de woongroep waar ik leef) was bijgewerkt. Over de wereldbol was een hakenkruis getekend in een cirkel met viltstift én mijn gezicht was zwart gemaakt.

Even later belde één van onze gemeenteraadsleden, Simonne, die op de kamerlijst staat, dat een ander bord van Groen! in de Groenstraat ook was ‘bijgewerkt’.

Ik heb de affiche aan de molen opnieuw geplakt, Simonne die in de Groenstraat.

Even later meldde één van de bewoners van de Molen dat er op zijn auto graffiti was aangebracht, ook met zwarte viltstift. We hebben nu toch de politie gebeld om klacht in te dienen.

Ik veronderstel dat de persoon die dit deed zelf van het hakenkruis houdt, want die ideologie staat haaks op die van ons, van de groenen.

Leuven, hoofdstad van groene energie en REG?

PERSMEDEDELING|

vrijdag 1 juni 2007 

Groen! voorstellen voor hernieuwbare energie in de regio Leuven  Groen! lijsttrekker voor de Kamer Peter Lombaert en senaatskandidaat Dirk Vansintjan hebben vrijdagmorgen uitleg verschaft bij de voorstellen van Groen! voor de uitbouw van rationeel energiegebruik en hernieuwbare energie in de regio Leuven. Het aanbrengen van de buitenisolatie in het Sint Maartensdal is een mooi voorbeeld van de richting die we moeten uitgaan. Het zal het energie verbruik voor de sociale appartementen drastisch verlagen en een bijdrage leveren aan de reductie van de CO2 uitstoot.   Maar de overheden gebruiken nog steeds veel te lage isolatie standaarden. Vandaag wordt het nieuwe administratieve stadsgebouw aan de stationsomgeving geïsoleerd met 6 cm PU. 20 jaar geleden werd de Dijlenmolens reeds geïsoleerd met 10 cm PU en vandaag is het technisch haalbaar tot 15 of 20 cm te gaan. De verwarming EN koeling behoeften van het nieuwe KBC gebouw zullen dus veel hoger liggen dan nodig. Op een moment dat de uitstoot van CO2 gassen drastisch naar beneden moet is het onverantwoord dergelijke standaarden uit vorige eeuw te blijven gebruiken als overheid. Ter plekke hebben ze specifiek verwezen naar de stilgelegde WKK (Warmte Kracht Koppeling) centrale in het Sint Maartensdal te Leuven. Sinds enkele jaren is die stil gelegd en mist men de kans om zonder comfort verlies een bijdrage te leveren aan de vermindering van de CO2 uitstoot. Met een beetje politieke wil zouden de overheden (gemeentelijk, regionaal en federaal) en de eigenaar (Electrabel) de beschikbare WKK terug in werking kunnen zetten. Blijkbaar ontbreekt hen dergelijke wil.  Daarnaast wezen ze op de rol van Belgocontrol die het onmogelijk maakt om windturbines te plaatsen in een straal van 20 km rond de radar in Bertem. Die windturbines zouden de radarbeelden beïnvloeden. Voorbeelden uit het buitenland tonen aan dat een aanpassing van de software de invloed van windturbines uit de radarbeelden kan filteren. Ook hier blijkt de overheid niet het gewicht in de schaal te willen werpen om de administratie van Belgocontrol haar verzet op te geven en zoals in het buitenland de software aan te passen. Hierdoor missen we in de regio Leuven de kans om 70 MW windturbine vermogen te plaatsen.  De huidige bestuurders op gemeentelijk, regionaal en federaal niveau ontbreekt het in beide gevallen aan de moed om het conservatisme op te geven en zoals in het buitenland de 21 eeuw aan te vatten. Groen! gaat die uitdaging wel aan en zal dergelijke problemen blijven aankaarten.   

Peter Lombaert, lijsttrekker Kamerlijst gsm 0478 369 367 www.peterlombaert.be Dirk Vansintjan, 13de plaats Senaatlijst gsm 0486 39 22 12 www.dirkvansintjan.be

Struisvogelpolitiek in Rotselaar

Vandaag lees ik het volgende in Het Nieuwsblad:

01/06/2007

Geen Blauwe Vlag voor De Plas

ROTSELAAR – De zwemzone De Plas in Rotselaar grijpt voor het tweede jaar op rij naast een Blauwe Vlag. Dat is een keurmerk voor veiligheid en hygiëne dat ieder jaar door de Bond Beter Leefmilieu aan een aantal stranden, zwemplassen en jachthavens wordt uitgereikt.

In het verleden kon De Plas drie jaar op rij rekenen op een Blauwe Vlag. Maar Dirk Jacobs, de sportschepen in Rotselaar (CD&V) ligt niet meteen wakker van het mislopen van de erkenning: ‘We hebben één enkele meting laten doen dit seizoen en daaruit bleek dat het water niet aan de normen voldeed. Omdat één negatieve test genoeg is om de Blauwe Vlag mis te lopen hebben we niet de moeite gedaan om een aanvraag in te dienen.’

Dat betekent echter niet dat het water in De Plas van een mindere kwaliteit zou zijn, meent Jacobs. ‘Er huizen nu eenmaal enorm veel trekvogels in het vogelrichtlijngebied aan De Plas. Dat kan vervuiling geven en daar kunnen we niets aan veranderen. Onze strandzones, de veiligheid in en rond het water en de infrastructuur zijn prima. Volgend jaar dienen we opnieuw een aanvraag in’, klinkt het. Het mislopen van de Blauwe Vlag houdt de bezoekers alvast niet tegen. De Plas ging nog nooit zo vroeg open dan dit jaar.

Een  mooie illustratie van struisvogelpolitiek.