Dagelijks archief: 06/06/2007

Fotografen, hun medium en hun kracht

Ga eens kijken op deze fotoblog en beperk je alsjeblief niet tot nu… deze fotograaf heeft nog veel langer veel meer te bieden.

http://www.verhoogen.be/fotoblog/

Journalisten kunnen veel schrijven. Fotografen dragen kracht bij. Veel kracht, sommige foto’s hebben de geschiedenis mee bepaald.
Jos Verhoogen nam de foto die op Dirks affiche (bescheiden oplage) en zijn kaartje staat (iets meer: 500 stuks?). We kennen Jos al lang als een goede, gedreven persfotograaf.
Misschien toch iets uit de stroom van de tijd: Jos fotografeert nu ook zwangere koppels. Mensen met een heel persoonlijke toekomst. Die zijn altijd tevreden, zegt hij. Hoe kan het ook anders: een kindje op komst (en een goede fotograaf).
Ook dat is toekomst.

Advertenties

Armeense genocide: gemakkelijke pasmunt?

Berichten in de kranten, eerst over Leterme, daarna over Vande Lanotte. Omzichtig schaatsen ze omheen de Armeense genocide in Turkije (1915). Genocide willen ze het niet noemen. En ze vinden daar ook nog een motivatie voor! Een heikel punt. Ik schrijf er hier iets over omdat ik weet dat Dirk het hier heel moeilijk mee zou hebben, met zo’n ontwijkend gedrag in het licht van deze concrete context.
Want die genocide is een feit. Geen weldenkend mens die dit nog ontkennen kan. Het is niet omdat dit verder weg ligt in de tijd dan de holocaust, (hoewel, schrikt Amber hier tegenover mij: 1915, dat is nog maar pàs!) dat het minder erg zou zijn. Het is veel minder ontsloten, veel minder duidelijk, veel minder gekend. Niet minder reëel. De ontkenning merken we ook bij Turkse mensen die we spreken. Het bestaat niet, het is niet waar. Soms komt het ook in een andere context aan het licht. Amber (tja, weer een kind, maar ze maken nu eenmaal deel uit van onze leefwereld) maakte drie jaar geleden een groot jaarwerk over juwelen – theoretisch deel: de Skythen en hun ‘rooftochten’. Waarop wij zeggen: hou er toch maar rekening mee dat de historische bronnen altijd komen van de mensen (ik denk dat het hier Herodotos was) die de overwinnaars waren – die de geschiedenis dus schrijven vanuit hun kleur. Dit gesprek met Amber citeerde Dirk in een contact met Turkse bekenden, om te verklaren hoe het mogelijk zou zijn dat er over die periode in de Turkse geschiedenis niets staat in de geschiedenisboeken die onze gesprekspartners te lezen kregen. Dat lijkt me alvast een betere houding dan zomaar je kop in het zand te stoppen. Zo kan het ook duidelijk worden hoe het komt dat dit deel van de geschiedenis in Turkije zo’n goed verborgen geheim is gebleven… Beter dat dan Leterme en Vande Lanotte
Geef mij dan (wat dit betreft) dan maar liever De Gucht. Die schenkt klare wijn.
En nog een vraag, die Dirk zich ongetwijfeld met mij zou stellen: als de Turkse gevoelens gespaard moeten worden, dan kan dat misschien nog wel in een symbooldossier zoals het Antwerpse hoofddoekendebat – maar toch niet met zoiets wezenlijks als een historisch feit, een historische volkerenmoord?